NederlandsEnglishFrançaisDeutschEspañol

Wat ondernemers echt denken over het coronabeleid van het kabinet

Over strooien met geld en bedrijven om zeep helpen

Het is de aard van ondernemers dat ze willen ondernemen.

Niet op hun handen zitten maar de handen uit de mouwen. Het ontbreekt ondernemend Nederland niet bepaald aan Haagse bemoeienis met hun business. En ook al verschilt de regeldruk van de overheid per sector, toch is die enorm net als de daarmee samenhangende administratief-bureaucratische last. Die overhead drukt op het bedrijfsresultaat; het vermindert de brutowinst en laat de consumentenprijs stijgen. Iedere ondernemer zal dat beamen. De staat profiteert hier nota bene ook lustig van mee. Gaat de basisprijs van een product omhoog, vangt de staat hierover ook meer poen in de vorm van de opgelegde btw, accijnzen, milieuheffing, etc… Twee vliegen in ene klap.

Strooien met geld van een ander? Geen kunst aan!
In 2012, ten tijde van de crisis bedroeg de nettowinstmarge van het MKB 2 procent en toonde een dalende trend. Maar we krabbelden op uit de crisis en in 2017 groeide de economie met 2,9 procent en in 2018 met 2,7 procent. Daarna dook de conjunctuur over zijn hoogtepunt heen en in februari 2019 was het consumentenvertrouwen verdwenen; men was negatief over het algemene economisch klimaat en de eigen financiën. Dat hing samen met lastenverzwaringen opgelegd door van het kabinet Rutte o.a. de ‘meevallende’ energiebelasting die elk huishouden voor de kiezen kreeg en het hogere btw-tarief van 9 procent (Bron: CBS).
In 2018 bedroeg het begrotingsoverschot 11,3 miljard. Den Haag hield zowaar geld over en daardoor daalde de staatsschuld. Maar die schuld bedroeg desondanks in 2018 nog steeds 52,4 procent van het bruto binnenlands product (bbp). Dat wil zeggen de totale (geld)waarde van alle in ons land geproduceerde goederen en diensten. Die 52,4 procent staatsschuld van het bbp betekent dat elk bedrijf ruim een halve jaarproductie/jaaromzet in de schuld staat bij de Staat der Nederlanden en elke werknemer voor een half jaarsalaris.

Dat moeten we met zijn allen gaan ophoesten om de staatsschuld tot nul te reduceren. En anders betalen wij, de burgers, jaar in jaar uit, rente over die schuld die de staat heeft gemaakt. Want, tsja, geld lenen kost geld, toch?
Wanneer het overschot 2018 slechts 11,3 miljard bedroeg en je kijkt naar de miljarden waar het kabinet Rutte nu mee strooit, hoef je geen econoom te zijn om te begrijpen wat dat betekent voor de staatsschuld. En wat dat bijgevolg betekent voor elk bedrijf en elke burger in de toekomst; er mot fors geld naar Den Haag. Hetzij linksom, hetzij rechtsom. Dus die miljarden waarmee Rutte Sinterklaas speelde, kun je vergelijken met een sigaar uit eigen doos waar je dan ook nog voor moet bijbetalen om hem te mogen oproken.

Bedrijven gaan failliet aan coronaregels
Dus nu zit het hele bedrijfsleven in de spagaat; er moet geld binnen komen om te overleven maar met de absurde Haagse coronaregels, staat de winst onder enorme druk. Dat is niet moeilijk te begrijpen want met een nettowinstmarge van, kom laten we niet krenterig zijn, 5 procent is het zonneklaar dat met draaien op halve kracht zoals bijvoorbeeld de horeca of busondernemingen, veel bedrijven dat niet gaan redden. Daarnaast stijgen de kosten ook nog door de absurde maatregelen terwijl de omzet daalt en kosten gewoon doorlopen. Iedereen, behalve Den Haag, begrijpt dat dat niet is vol te houden. Verschillende restaurants sloten weer de deuren omdat open zijn op halve kracht alleen extra verlies betekende. Niet open heeft als voordeel ook geen bezoekje van allerlei spiedende BOA’s met hun coronabonnenboekje (mooi Scrabble-woord) in de hand die maar al te graag hun macht doen gelden.

En ondanks dat alles breekt nog steeds de pleuris niet uit. Geen branche die collectief de dikke middelvinger opsteekt richting Den Haag. Want ja, het is lastig keffen tegen Den Haag omdat ze financiële reddingsvesten uitdelen naar willekeur. En je wilt als bedrijf of branche de Haagse bestuurders en bureaucraten niet op hun uiterst lange en zeer gevoelige teentjes trappen om daarna overgeslagen te worden. Of nog erger, een anker toegeworpen te krijgen in de vorm van nog absurdere, strengere regels in plaats van een reddingsboei. Dus zoals de Duitsers zo treffend zeggen: ‘Erst komt das Fressen und dan kommt die Moral’.

De laatste berichten (begin september 2020) waren dat het aantal faillissementen daalt. Dat lijkt hoopgevend nietwaar maar niets is minder waar. RTLZ berichtte in februari dat er 1,2 miljoen eenmanszaken zijn in Nederland. Om de cijfers te flatterend besloot men deze bedrijven maar niet mee te nemen in het aantal getelde faillissementen. Oftewel de overheid verspreidt nepnieuws, zo niet regelrechte leugens om koste wat kost hun rampzalige beleidslijnen maar overeind te kunnen houden.

Maar wat denken brancheverenigingen en overkoepelende organisaties nu eigenlijk echt van de coronamaatregelen van Den Haag? Dat wil zeggen niet door de politiekcorrecte onderbroek van Mark R. c.s. gehaald om te filteren en niet vrij van cynische ondertoon. En u zult het mij vast niet kwalijk nemen dat ik de praktijken van de overheid tegen henzelf inzet; ik sla er net als de overheid maar een slag naar. Een verschil is er wel. Ik beken dat ik geen belrondje heb gedaan en het uit mijn duim heb gezogen.

Wat denken de brancheorganisaties?
Binnenvaartorganisaties vinden dat het de spuigaten uitloopt en de maatregelen kant noch wal raken. Schipper B. Botje is ervan overtuigd dat uiteindelijk de wal het schip wel zal keren. Volgens een persvoorlichter van de overkoepelende organisatie van prostituees kunnen ze wat hen betreft in Den Haag hun rug op.

Volgens een zegsman van de landelijke zwembadenbranche dreigen hun leden kopje onder te gaan; het water staat hen al aan de lippen.
‘In Den Haag draagt de wolf schaapskleren’, aldus de LSV (Landelijke Schaapsherdersvereniging).

‘De landelijke confectiebranche zal er niet zonder kleerscheuren afkomen’, aldus hun persvoorlichter Kamgaren. ‘Den Haag lijkt wel een garenmarkt. Het is er een grote warboel’, zo beaamt de textielindustrie.

De accountantsbranche is van mening dat men in Den Haag twee plus twee niet correct kan optellen en zou het liefst heel Den Haag stevig op hun nummer willen zetten. De KNRM ziet de maatregelen als een schip op het strand dat wordt beschouwd als een baken op zee.

De houtvesters begrijpen dat daar waar gehakt wordt spaanders vallen maar typeren het coronabeleid als ‘van dik hout zaagt men planken’ maar desondanks ‘totaal geen hout snijdt.’

‘In Den Haag leidt de lamme de blinde’, aldus B. Linde, persvoorlichter van het overkoepelend orgaan gehandicapten.

‘Ze rijden constant een scheve schaats. Dat wordt geen toppertje’, sprak R. Itsma van de KNSB.

Hij wordt hierin gesteund door de honkbalbond: ‘Ze hebben hun oog niet op de bal en slaan daarom voortdurend mis. In onze sport ben je na drie slag gewoon uit. Jammer dat die regel niet opgaat voor politici’, zo sprak een vooraanstaand scheidsrechter.

De Koninklijke Koopvaardij en Redersvereniging voorspelt dat zodra de economie naar de kelder gaat de ratten het zinkende schip zullen verlaten en de economie muurvast aan de grond zal komen te zitten.

De bakkersbranche vindt dat de regering het wel erg bruin bakt en in de kleinmetaal zullen de maatregelen hen aan hun reet roesten. In de tuindersbranche zijn de maatregelen even welkom als rotte kool.

Volgens de pluimveesector nemen ze in Den Haag maatregelen als een kip zonder kop en in de vleesindustrie maakt men gehakt van de maatregelen.

De visserijbranche wijst op de aloude wijsheid dat de vis bij de kop begint te stinken. Het Haagse coronabeleid toont de juistheid van deze oude wijsheid maar weer eens aan. ‘Ze hebben het verstand van een garnaal’ sprak een visser uit Urk. Op visafslagen vindt men dat Den Haag het gelijk heeft van de vismarkt; wie het hardst schreeuwt heeft gelijk.

De landelijke kraamvrouwenvereniging vindt de maatregelen klinkklare bakerpraat. ‘Ze gooien het kind met het badwater weg’, zo sprak een opgewonden vroedvrouw.

In de rookwarenindustrie heeft men allang tabak van alles wat naar politiek ruikt. ‘De Haagse rookgordijnen zijn dichter, giftiger en schadelijker dan de atmosfeer van afgeladen een bruin café tijdens een feestje in oude tijden’, sprak een CEO en sluit af met: ‘Daar kon je tenminste nog effe buiten stappen voor frisse lucht.’

In de horeca weet men allang dat te veel koks de brij verzouten. ‘In onze branche is schraalhans straks keukenmeester’, sprak een meesterkok die anoniem wilde blijven. ‘Ze zijn volledig van de kook en als je iets zegt over die bedorven maatregelen zijn ze meteen aangebrand.’

In de baggerwereld denkt dat Den Haag met hun coronabeleid een modderfiguur slaat.

De Nederlandse Vereniging voor Brandweer en Rampenbestrijding ziet de maatregelen als een soort Spuit 11; het helpt niemand uit de brand en de economie ligt dus straks volledig in de as.

De vinologen zijn van mening dat Den Haag klare wijn moet schenken omdat maatregelen elkaar regelmatig tegenspreken en de bierbrouwerijsector denkt aan protest ondanks dat het, aldus hun zegsman, ‘waarschijnlijk vechten tegen de bierkaai zal zijn’.

Een huishouden van Jan Steen, zo typeert de schoonmaakbranche het Haagse beleid. ‘En wij kunnen het weten omdat we op alle ministeries de rotzooi opruimen’, zo sprak een directeur van een groot bedrijf.

‘Ze hadden het net zo goed op hun schoenzolen kunnen schrijven’, aldus schoenmaker B. Bijl. ‘De moed zinkt me in de schoenen als ik denk aan de gevolgen. Dus ik lap al die regels gewoon aan mijn laars’.

Incassobureaus dreigen na het opheffen van de maatregelen wel even met Den Haag af te rekenen.

Voor wat betreft de boeren, die toch al een appeltje te schillen hebben met de hooghartige Haagse heertjes, kunnen ze in Den Haag voor hun part collectief de bietenberg op.

Hoefnet, overkoepelend orgaan van de paardenmensport, spreekt over ‘het paard achter de wagen spannen’ en dat ‘Bruintje de gevolgen van de komende crisis niet zal kunnen trekken’.

De koffiebranders vinden het geen zuivere koffie wat Den Haag ervan brouwt.

Meteorologische diensten voorspellen zwaar weer voor onze economie: ‘We raken van de drup in de regen’, aldus de bekende meteoroloog P. Aulisma.

Big Pharma wrijft zich in de handen bij het vooruitzicht op miljardenwinst voor een nodeloos, maar duur vaccin. Ook voorzien ze een stijging in omzet in antidepressiva. ‘Twee vliegen in een klap’, lacht een voorzitter van de Raad van Bestuur.

Maar alle gekheid op een stokje, hoe is het mogelijk dat een minuscuul klein groepje politici de macht heeft om ongehinderd een compleet land naar de haaien te helpen? U betwijfelt of dat klopt?

Of er inderdaad sprake is van een klein clubje dat regeert zonder dat er sprake is van een waarlijk democratisch rechtsbeginsel? Daarover later meer in een serie columns over het functioneren van de democratie.

Ik wens u wijsheid.
Karel Nuks

Ook van Karel Nuks:

Het grote Corona ABC

 

5 3 Stemmen
Artikelbeoordeling
Subscribe
Abonneren op
1 Reactie
oudste
nieuwste meest gestemd
Inline Feedbacks
Zie alle comments
Debbie V

De ondernemers die nog steeds zeer arrogant zijn over hun rol?! Zij zullen niks presteren aangezien er nog te veel arrogantie heerst. Dat is nog steeds actueel in onze cultuur. Sommige die zich beter voelen dan de andere. De hoger opgeleiden die duivelse arrogantie laten zien. Met pijn in hart en ziel heb ik contacten verbroken. Dat de bom maar barst!!! Dit schijnt werkelijke eenheid te creëren… Maar goed wie ben ik die door omstandigheden niet hoog opgeleid is..? lol Zonder zelfinzicht geen werkelijke veranderingen!!! Nu weet ik dat ik te veel om de mens geef.

Doe normaal…en  DRAAG HET UIT!

THIERRY BAUDET'S NIEUWE BOEK

POLITIEK VAN HET GEZOND VERSTAND

Van: Thierry Baudet

24,95 bij Succesboeken

Laatste nieuws

EURODYNAMYCA

Van: Jean Wanningen

19.95 bij succesboeken.nl
DE BILDERBERGS CONFERENTIES

Van: G.Aalders

22,50 bij Succesboeken
NederlandsEnglishFrançaisDeutschEspañol