NederlandsEnglishFrançaisDeutschItalianoEspañol

Rampjaar 2002, terug in de tijd!

Beste lezer,

Wanneer we terugblikken in de tijd, dan zien we gelijk, dat de EU en de euro Nederland niet bepaald veel goeds hebben gebracht, van de mensen die al wat ouder zijn, zullen er vast de nodigen zijn die terug verlangen naar de Nederlandse gulden.

Het is ook niet toevallig dat in hetzelfde jaar dat de euro werd ingevoerd, Pim Fortuyn op 6 mei 2002 in het mediapark in Hilversum werd vermoord, wat we gerust als een zwarte bladzijde van onze geschiedenis mogen zien, want mogelijk had de geschiedenis en toekomst er, als hij niet vermoord zou zijn geweest er waarschijnlijk totaal  anders uit hebben gezien.

In de politiek was men doodsbang voor deze man, die werkelijk alles durfde te benoemen, die geen blad voor zijn mond nam en zei waar het op stond, onder de bevolking zagen een aantal mensen hem als een soort van messias, iemand die eens schoon schip zou kunnen gaan maken in de augiasstal van de Nederlandse politiek.

Al voor die tijd had er in 1983 al een partij gewag van gemaakt, dat het helemaal niet zo goed ging met onze volksvertegenwoordiging, met de brochure Gastarbeid en Kapitaal, welke nog steeds op Google terug te vinden is, had een linkse nieuwe speler genaamd de SP de oorlog verklaard aan de gevestigde orde en met name wel de PvdA!

Net als een Hans Janmaat van de Centrum Democraten had de SP ook in die tijd al een aantal misstanden in beeld, die door de gevestigde orde keurig onder de mat geveegd werden, want als je het niet ziet, dan is het er toch niet?

Eigenlijk had er in die tijd al een correctie kunnen plaatsvinden, hadden er grenzen gesteld moeten worden, maar het was maar een klein gedeelte van de bevolking die dit inzag en in die tijd kwam ook extreem rechts opzetten, uiteraard wilden vele mensen niet geassocieerd worden met skinheads en links (op de SP na) welke veel invloed had op de maatschappij had haar stok om te slaan gevonden.

In die tijd had het links extremisme al een enorme greep op de maatschappij, zo herinner ik me nog dat ik ooit nietsvermoedend Amsterdam binnen liep, ik had al bemerkt dat het uiterst stil was op Centraal Station en ook de straat was vrij leeg, totdat ik aangetrokken door een groot rumoer nabij de Dam en het Rokin tussen de ME en krakers in belandde.

Hetgeen ik toen zag, heeft mijn beeld over extreem links wel behoorlijk bepaald, ik zag een compleet dolgedraaide menigte, die zich volledig af reageerden op een tram, deze in brand staken en op zijn kant wisten te krijgen, met de blote handen werden er de klinkers uit de straat gerooid om die naar de ME te gooien, het was doodeng het leek wel oorlog.

Zo een beeld blijft je voor eeuwig op je netvlies gebrand, ik kon gelukkig een steegje invluchten, want ja die krakers en die ME waren volledig op elkaar gefixeerd en daar wil je je in het geheel niet tussen bevinden, dit waren dus de tachtiger jaren, toch was die tijd verder nog een heel stuk aangenamer als dat wat het nu geworden is.

Het was premier Ruud Lubbers van het CDA die eind jaren tachtig de dubbele nationaliteit voor allochtonen had bedacht, het geeft wel een beeld weer van de naïviteit uit die tijd, want juist die dubbele nationaliteit is een blok aan het been voor zowel de autochtone- als de allochtone bevolking, denk dan alleen al aan de uitspraak meer of minder Marokkanen.

De jaren negentig werden wel gekenmerkt door een bepaald fenomeen, er ontstond het fenomeen Paars, links en rechts gingen samen een coalitie aan, de PvdA en de VVD gingen met als buffer D’66 samen regeren, met kreten als het poldermodel en gedogen ontstond er iets unieks in Nederland.

Het eerste Paarse kabinet was zeker niet onsuccesvol, maar eigenlijk had dat tweede Paarse kabinet er nooit moeten komen, de gezapigheid sloeg erin, de VVD begon in die tijd al steeds meer naar links op te schuiven en de afstand tussen politiek en burger begon langzaam steeds groter te worden, we konden toen al praten over een kloof die begon te ontstaan.

De voorlichting die we kregen over de euro en de EU kwam van minister Wim Duisenberg, een broodje Big Mac zou in elke euroland exact hetzelfde gaan kosten en het reizen binnen de EU zou een stuk gemakkelijker worden zonder grenzen, maar ook hoefden we geen geld meer te wisselen als we bijvoorbeeld naar Italië zouden gaan.

De nadelen werden uiteraard niet benoemd en in 2004 verscheen er al een boek van Martin Dessing getiteld: De euro-ramp treft ons allemaal…, dat klonk al zeer onheilspellend twee jaar na de invoering van deze munt, maar het zou alleen nog maar onheilspellender gaan worden.

Kabinet Balkenende 1 heeft maar een jaar standgehouden, de LPF was verworden tot een grote chaos na de moord op wijlen Pim Fortuyn, die door het verlaten van Leefbaar Nederland in heel korte tijd nieuwe mensen moest vergaren voor zijn nieuwe partij.

Balkenende II was het kabinet welke het raadgevend referendum uitschreef in 2005 over de EU, premier Jan Peter Balkenende was verbijsterd dat de bevolking massaal NEE zei tegen de EU 61,5% stemde dus tegen 38,5% stemde voor bij een opkomst van 63,3% zoiets geeft toch wel te denken, maar Balkenende negeerde deze uitkomst en zette het om in het verdrag van Lissabon.

Ook al was het dan een raadgevend referendum, deze volksraadpleging werd volledig in de wind geslagen, de jaren die daarop volgden met de nodige crisissen en nog twee genegeerde referenda en uiteindelijk zelfs het opheffen van het raadgevend referendum, geven wel aan dat het merendeel van onze politieke partijen ons koste wat het kost binnen deze Europese Unie wil houden.

Er wordt een uiterst vies spelletje gespeeld door Eurofielen, de PVV kwam als Euro sceptische partij met het Britse onderzoeksbureau Lombard Street, die een rapport schreef over de kosten en baten van uittreding uit de euro en EU, uiteraard werd dit door de gevestigde orde compleet verguisd, maar het zou mij niet verbazen wanneer de Britten in een vier tot vijf jaar tijd veel beter af zijn dan wij Nederlanders.

Zoals gezegd zijn wij Nederlanders er absoluut niet op vooruit gegaan met die EU, ik noemde in beginsel al de moord op Pim Fortuyn, Volkert van der Graaf was een linkse extremist, maar er kleeft iets raars aan deze moord, in het boek van Ine Veen getiteld: “Moord namens de Kroon”, maakt zij gewag van een politierapport die aangeeft dat Pim Fortuyn getroffen is door meerdere kogels, maar door twee verschillende soorten aan munitie, de één van het handvuurwapen van Volkert en de ander van een scherpschutter.

Wat hier überhaupt van waar is, valt lastig te achterhalen, wel maakt dit overduidelijk dat Pim Fortuyn dood moest, de reden valt dan wel te raden!

Chris Collard

0 0 vote
Artikelbeoordeling
Subscribe
Abonneren op
0 Reacties
Inline Feedbacks
View all comments

Doe normaal…en  DRAAG HET UIT!

THIERRY BAUDET'S NIEUWE BOEK

POLITIEK VAN HET GEZOND VERSTAND

Van: Thierry Baudet

24,95 bij Succesboeken

Laatste nieuws

EURODYNAMYCA

Van: Jean Wanningen

19.95 bij succesboeken.nl

Gerelateerde berichten

DE BILDERBERGS CONFERENTIES

Van: G.Aalders

22,50 bij Succesboeken
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x