Mag ik een spuitje, Hugo?

Hé, Hugo, mag ik een spuitje van jouw persoonlijk? Het eerste spuitje in Nederland graag? Een spuitje waarmee je gegarandeerd de wereldpers zult halen? Die garantie geef ik je dubbel en dwars.

Er zijn wel een paar voorwaarden aan dat eerste spuitje.
Het moet op het Binnenhof gebeuren in aanwezigheid van de voltallige regering en parlement. Zij moeten aanwezig zijn omdat ze instrumenteel zijn geweest in de totstandkoming van het Nieuwe Normaal. En dat dient passend gevierd te worden met het Eerste Spuitje, nietwaar?

Ook het voltallig journaille dient aanwezig te zijn om dat eerste spuitje breed uitgemeten live via alle tv-zenders van de staatsgezinde pers te kunnen vertonen aan al jouw volgelingen, Hugo.

De aanwezigheid van Zijne Majesteit koning Willem-Alexander is vereist. Hij riep op tot vrijheid en verdediging van de burgerrechten en democratie op 4 mei jongstleden op de Dam in Amsterdam. Hij zal getuige zijn van de vrijheid die ik hebben herwonnen na ontvangst van dat spuitje dat jij me gaat toedienen, Hugo.

Tevens dienen aanwezig te zijn de heren Willem Engel en Jeroen Pols van Viruswaarheid. De oprichters van Vrij en Sociaal Nederland, de heer Filippini en zijn collega’s en leden van de onafhankelijke pers waaronder Jensen, Café Weltschmerz en Commonsensetv.nl. En tenslotte al hun evenknieën uit de ons omliggende landen opdat ze verslag kunnen doen via hun kanalen van deze memorabele gebeurtenis op het Binnenhof.

En waarom wil ik dan dat Eerste Spuitje, Hugo? Laat het me je uitleggen, Hugo.

Hugo de Jonge – Vergeet dit gezicht nooit

 

In de achterliggende maanden is mijn leven systematisch, grondig en onherstelbaar vernield.

Het vertrouwen dat ik had in de mensheid, of wat daar nog voor door wenst te gaan, is definitief en voor altijd naar de knoppen. In de achterliggende maanden zijn mijn bejaarde ouders, schoonouders en tantes geterroriseerd door de staat en door omhooggevallen potentaatjes die zich ‘zorgprofessionals’ noemen en werkzaam zijn in wat voorheen bekend stond als verzorgings- en verpleegtehuizen of de thuiszorg. Mijn bedrijf is naar de donder geholpen en gezien de maatregelen valt er voor mij nooit meer ene droge boterham te verdienen. De toegezegde staatssteun bleek, hoe kan het ook anders, een doodgeboren kindje.

Zij die met jou van mening verschillen worden gemarginaliseerd, gecensureerd, het protest onmogelijk gemaakt, zonder pardon in elkaar geslagen en gearresteerd, vervolgd en veroordeeld door jouw persoonlijke Corona Sicherheitsdienst, Hugo. Exit rechtsstaat en de democratie, of wat daarvan nog van over was.

Sociale en familiecontacten zijn verscheurd, gedecimeerd omdat 90% van de gehersenspoelde, geterroriseerde bevolking te bang, te angstig is om nog op een normale manier contact te houden of zelfs een hand te geven.

Wanneer je simpelweg hooikoorts hebt, kijken de onnozele, schaapachtige volgelingen van jouw doctrine je aan of je een baarlijke duivel bent met het acute voornemen zwaar amok te maken.

Alle activiteiten buitenshuis zijn naar de sodemieter; alle verenigingsactiviteiten, bezoek aan theater, bijwonen van sportwedstrijden, bezoek aan het verpleegtehuis waar mijn (schoon)ouders wegkwijnen, eten in restaurants, simpelweg winkelen, een verjaardagsfeestje bij vrienden, huwelijksvoltrekkingen, begrafenissen, elke, letterlijk elke sociale context is doordrenkt, vergiftigd door jouw fascistische regeltjes, Hugo.

Ik loop nog rond en haal nog adem maar mijn leven is kapot en in jouw land wil ik niet leven, Hugo. En daarom, Hugo, wil ik het eerste spuitje. Dat zal mij weer vrij maken. Volledig vrij. Het naïeve, geïndoctrineerde volk koestert de misvatting dat dat spuitje dat je voor hen in gedachten hebt, Hugo, hen ook weer vrij zal maken. Dat gaat uiteraard niet gebeuren. Daarvoor is de smaak van de macht voor jou te zoet, Hugo. Desondanks wil ik toch als eerste een spuitje.

Tenslotte een laatste voorwaarde, Hugo. Die voorwaarde is dat het spuitje niet het Heilige Vaccin bevat maar cyaankali. Een op 11 juni 1963 in Saigon gemaakte foto werd uitgeroepen tot World Press Photo van het jaar. De Vietnamese boeddhistische monnik Thích Quảng Đức stak zichzelf in brand uit protest tegen het Vietnamese regiem.

Zoals deze Mensch wens ook ik te sterven als protest tegen jouw regiem, Hugo. Ik wil graag dat spuitje van jou, Hugo, van jou persoonlijk. Op het Binnenhof. En dan mag je mij recht in de ogen kijken terwijl je dat doet. Want, Hugo, ik sterf liever rechtop dan op mijn knieën te moeten leven in jouw fascistische dictatuur, de Staat DDR Nederlanden.

Met dit spuitje, Hugo, ga je de geschiedenisboekjes in.

De allereerste politicus die niet via zijn handlangers zijn regiem handjes en voetjes geeft maar zelf de moed heeft om dat en plein publique te doen. Ook dat zal een primeur zijn, Hugo.

Maar ik weet één ding heel zeker, Hugo, dit alles gaat niet gebeuren om één simpele reden. Jij denkt, Hugo, dat jouw woorden daden zijn. Dat zijn ze niet, het zijn slechts woorden. Daden, daar heb je je handlagers voor nodig. Voor daden heb jij de ballen niet aan je lijf, Hugo. Je bent te laf om een daad te stellen. Ik niet. Ik ben bereid te sterven voor Nederland en de bevrijding van jouw dictatuur, Hugo. Maar jij, Hugo, jij hebt niet de moed om mij in de ogen te kijken terwijl je de spuit met cyaankali leegt in mijn arm.

Vrijheid!
Karel Nuks

[the_ad id=”31323″]

Ook van Karel Nuks:

Deel I: Onze falende democratie – OVER HET ZWAKTEBOD EN ARMOE TROEF

Deel II: Onze falende democratie – OVER DE MYTHE VAN DE INVLOED VAN DE KIEZER

Deel III: Onze falende democratie – OVER KADAVERDISCIPLINE EN FALENDE CONTROLE VAN DE VOLKSVERTEGENWOORDIGING

Deel IV: Onze falende democratie – DE ONAFHANKELIJKHEID VAN DE RECHTER

3.7 3 Stemmen
Artikelbeoordeling
Subscribe
Abonneren op
guest
Mag uw echte naam zijn of een pseudoniem
Niet verplicht
3 Reacties
oudste
nieuwste meest gestemd
Inline Feedbacks
Zie alle comments
Dutch NL English EN French FR German DE Spanish ES
3
0
Wat is uw reactie hierop?x
()
x