Oprecht Onafhankelijk Nieuws & Opinies

Houd ons in de lucht om mee te strijden voor de vrijheid

Het marxisme van Klaus Schwab

Deel onze artikelen en doorbreek de censuur
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Door marxistische ideeën over historisch materialisme en technologisch determinisme te combineren met fascistisch-futuristische ideeën over technocratie en bureaucratisch managementsciëntisme, volgt het World Economic Forum een pad van ‘inclusiviteit’ voor de bestuurlijke klasse-elite.

“Geen dienaar kan twee meesters dienen; want of hij zal de een haten en de ander liefhebben, of anders zal hij loyaal zijn aan de een en de ander verachten. Je kunt God en de mammon niet dienen.”

– De Heilige Bijbel (Lucas 16:13)

“De moderne burgerlijke maatschappij, met haar verhoudingen van productie, van ruil en van eigendom, een maatschappij die zulke gigantische productie- en ruilmiddelen tevoorschijn heeft getoverd, is als de tovenaar die niet langer in staat is om de machten van de onderwereld te beheersen die hij door zijn spreuken heeft opgeroepen.”

– Karl Marx, Het Communistisch Manifest, Hoofdstuk 1 – Bourgeois & Proletariërs

Klaus Schwab heeft zijn carrière zeker gebaseerd op de stelregel “Het toppunt van originaliteit is vaardigheid in het verbergen van oorsprongen”. Want inderdaad, marxistische sociologie en post-structuralistische, post-fascistische afgeleiden zijn door het World Economic Forum en de prestigieuze academische instellingen vastgesteld als de fundamentele methodologie bij de uitvoering van hun langetermijnplannen. Over het algemeen omvat dit de studie van de relatie tussen de evolutie van technologie en haar veranderingen op wet, sociale organisatie, cultuur en de machtsverhoudingen tussen sociaaleconomische klassen.

In het laatste hoofdstuk keken we naar de post-fascistische afgeleiden van de kritische theorie en het poststructuralisme, die het marxistische structuralisme combineerden met gereconstitueerde technologieën uit het fascisme en uit Heidegger. In dit hoofdstuk kijken we naar de enorme invloed van Marx op Schwab die zijn bronnen op meerdere fronten verbergt. Dit zal nogmaals worden aangetoond in het volgende hoofdstuk over het gespleten neofascisme van de ontluikende technocratie, waarbij kritische theorie en poststructuralisme opzij worden gezet en in plaats daarvan naar dezelfde vraag wordt gekeken door de ontwikkeling van ‘stakeholder’ bedrijfsbeheer en administratie als een gedeeltelijke weerlegging van Milton Friedmans ‘aandeelhouderstheorie’-ethos, de zogenaamde Friedman-doctrine.

In het werk van Marx onderscheiden we dat het tijdperk van industriële revoluties, in tegenstelling tot eerdere tijdperken, een nieuw soort sociale orde tot stand brengt die overweldigend het bewustzijn van zijn verschillende en incidentele actoren in zich opneemt. Het bezit hen, als een demonisch wezen uit de onderwereld naar het beeld van de Mammon zelf, de logica van de machinaties van het kapitaal.

Het legt het kader voor het begrijpen van AI, en hoe dat systeem effectief zelfbewust zou kunnen worden, of op zijn minst van observaties, niet te onderscheiden van een bewust levend wezen. Het laat zien hoe, met de opkomst en implementatie van nieuwe technologieën, de logica van dat techno-industriële systeem veel complexer is dan in eerdere historische stadia, zodanig dat zijn processen een eigen bewustzijn nabootsen of zelfs bewijzen.

Een tovenaar met de krachten van de onderwereld

Van Marx zien we dat de heersende klasse van de moderniteit, die formeel aan de macht was gekomen als de financiers van de 1e Industriële Revolutie, door haar complexiteit uit de onderwereld had opgeroepen dat de logica van haar proces een kunstmatig bewustzijn vormt dat buiten de controle van de industriële samenleving zelf valt.

Het begin van de 4e Industriële Revolutie staat dus aan de afgrond van de late moderniteit en de postmoderniteit, met de moedervlekken van de oude maatschappij, op de grote kloof voor een nieuw paradigma dat zich buiten de controle, het begrip en de klassenbelangen van de heersende klasse van de moderniteit situeert.

 

Schwab donning faculty regalia, which partly originates with the magi and alchemists

In Klaus Schwabs inleiding uit 2016 “De Vierde Industriële Revolutie” maken we in hoofdstuk 1.1 (blz. 6) onmiddellijk kennis met een directe parafrasering van het marxiaanse historisch materialisme, zonder toeschrijving:

Door de geschiedenis heen hebben zich revoluties voorgedaan toen nieuwe technologieën en nieuwe manieren om de wereld waar te nemen een diepgaande verandering in economische systemen en sociale structuren teweegbrachten. Aangezien de geschiedenis als referentiekader wordt gebruikt, kan de abruptheid van deze veranderingen jaren duren om zich te ontvouwen […] de overgang van foerageren naar landbouw – gebeurde ongeveer 10.000 jaar geleden en werd mogelijk gemaakt door de domesticatie van dieren […] De agrarische revolutie werd gevolgd door een reeks industriële revoluties die begon in de tweede helft van de 18e eeuw…”

Het hoofdstuk gaat verder met het uiten van Schwabs grootste zorg, dat er een probleem is met gekozen leiders die niet begrijpen wat er nodig is om deze revolutie soepel en effectief te realiseren. Een deel van zijn onmiddellijke oplossing is de wereldwijde culturele hegemonie en het gebruik van een klasse van politieke commissarissen (een op diversiteit getrainde groep individuen) om deze af te dwingen. Hij is van mening dat, indien correct gedaan, ze de klassenstrijd kunnen verzachten door de rechteloze en ontheemde arbeidersklasse te verdelen langs ‘gemeenschaps’-lijnen (ras, geslacht/oriëntatie) zodat de bevolking niet in opstand komt langs de lijnen van klasse:

Ten tweede ontbreekt het de wereld aan een consistent, positief en gemeenschappelijk verhaal dat de kansen en uitdagingen van de vierde industriële revolutie schetst, een verhaal dat essentieel is als we een diverse groep individuen en gemeenschappen willen versterken en een volksweerslag tegen de fundamentele veranderingen aan de gang.”

Maar waarom zou er een populair verzet zijn, als dergelijke veranderingen universeel positief zijn?

Omdat dergelijke veranderingen dat niet zijn. Er is een overkoepelend onvermogen om het probleem van geplande veroudering aan te pakken, en neemt ook de positie van de plutocratie als een vast gegeven. Dit hangt samen met een vertraging van innovatie en toekomstige technologieën in de zin van moderniteit, omdat het investeringsrendement over het algemeen omgekeerd evenredig zou afnemen met de stijging van de productietechniek.

Geplande veroudering is lang in ons paradigma met innovatie verbonden geweest, dat de innovatie van functies zo groot was dat het gebruik van constructiegoederen van hogere kwaliteit niet nodig was. Dit dwong consumenten tot nieuwere modellen met nieuwe kenmerken en functies, zelfs als de kerntechnologie of het nut van het product niet significant was verbeterd in vergelijking met het gecreëerde afval. Dit zorgde voor een rendement op de investering voor zeer kleine innovaties van twijfelachtig nut, en vertrouwde in plaats daarvan op reclame en opvallende consumptie als integraal onderdeel van het distributieproces.

Terwijl het discours van het World Economic Forum naast een toekomstig paradigma danst, is de logica van de industriële productiewijze een onveranderlijke variabele. Dit, ook al was de geplande veroudering van het tijdperk van de 3e Industriële Revolutie verbonden met het winnen van meerwaarde uit menselijke arbeid, uit monopolistische prijzen, uit woekerleningen en werkgelegenheid als een vorm van sociale controle (ijdele handen doen het werk van de duivel), die allemaal uitzonderlijk overbodig zijn in een tijdperk van totale automatisering.

In stukken als Coronavirus Shutdown: The End of Globalization and Planned Obsolescence – Enter Multipolarity ontwikkelen we een basis om te begrijpen dat de echte doelen van de Great Reset gericht zijn op verdere slavernij, ondanks de technologische mogelijkheden die 3D-printen en het internet der dingen bieden ( IoT) neigen organisch naar lokalisatie en decentralisatie (weg van globalisering). Het is duidelijk dat geplande veroudering zeer verkwistend is en verantwoordelijk is voor misschien wel het grootste deel van het afval dat het milieu schaadt (ongeacht of we de antropogene stelling van de opwarming van de aarde accepteren of niet).

Welke andere oorzaak van koolstofemissies, vervuiling of niet-duurzame milieuschade we ook kunnen bedenken, we kunnen die uitkomst bijna altijd koppelen aan een deel van de productie- en distributiecyclus van goederen die onnodig worden herhaald (van energieproductie tot productlevering), duizenden keren per dag, vanwege geplande veroudering.

En toch zijn de oplossingen van het IMF niet om de levensduur van producten significant te verlengen, tegen geplande veroudering, maar om de menselijke consumptie van nog steeds slecht gemaakte artikelen te verminderen door ze duur te maken in termen van prijs of belastingen, en door het aantal mensen te verminderen omdat mensen, binnen de noemer van de moderniteit, alleen waarde hebben als producenten en winstoogmerk. Met robots die produceren, wordt consumptie ‘nutteloos eten door nutteloze eters’.

Als menselijke wezens die behoren tot deze aantallen die gepland zijn voor overtolligheid, moeten we mediteren over de diep genocidale en kwaadaardige premisse van deze vergelijking.

In het stuk The Great Reset Morality: Euthanization of the Inessentials leggen we uit hoe het stervende denken van het paradigma dat we verlaten, zijn stempel draagt ​​op het paradigma dat we binnengaan. Bedrijfscultuur van Friedman’s doctrine (externalisering van kosten, de bottom line) leidt tot genocide wanneer menselijke arbeid zelf niet langer nodig is.

Omdat er een verschil is tussen het gebruik van sociale technologieën (Marxiaans, enz.) in het revolutionaire proces met nieuwe technologieën om de mogelijkheid van een roulatie van elites aan de ene kant te elimineren, en het bredere probleem van ‘oplossingen die voortkomen uit het paradigma’, aan de andere kant. de andere. Dit zijn twee verschillende problemen, en het WEF houdt zich niet bezig met de latere, omdat ze het paradigma zijn van de 2e en 3e industriële revolutie, van inkrimping van het personeel, van het gebruik van oorlog en ziekte als methoden voor bevolkingscontrole, van de vernietiging van vrijhandel en marktfuncties, van permanente bezuinigingen als een manier om een ​​vreemde versie van ‘economische groei’ op een grootboek te tonen.

Wat is het doel van het WEF?

Er zijn twee reële mogelijkheden van een 4IR. De door het WEF/IMF nagestreefde is gecentraliseerd en in het belang van het ancien regime, de enorme bedrijven, maakt deel uit van een massale ontvolkingscampagne (een bevolking die niet langer nodig is in het licht van automatisering) evenals een duw om een revolutie teweeg te brengen in methoden van sociale controle.

De andere, die via middelgrote tot grotere bedrijven komt, is gedecentraliseerd en vestigt nieuwe productielijnen en lokale distributie via 3D-printen, die de leden van de plutocratie opschudden en naar de vuilnisbak van de geschiedenis degraderen.

Dit is de reden waarom we de druk zien om kleine, middelgrote en grotere ondernemingen te vernietigen, door het afsnijden van aanvoerlijnen in de havens en beperkte toegang tot kapitaal.

Photo: Mario Tama/AFP/Ritzau Scanpix

Het volgende directe doel van de plutocratie is het elimineren van middelgrote ondernemingen voordat deze gedecentraliseerd 3D-printen kunnen creëren en een 4IR kunnen invoeren die het model volgt van het omverwerpen van de oude machtsstructuur.

Door marxistische ideeën van historisch materialisme en technologisch determinisme te combineren met fascistisch-futuristische ideeën van technocratie en bureaucratisch managementwetenschap, volgt het World Economic Forum een ​​pad van ‘inclusiviteit’ voor de aandeelhouders (de elite van de managementklasse). Dit vergroot hun functie bij het bepalen van het beleid meer dan de huidige financiële aandeelhouders (de plutocratie) tot dusver hebben geëist, aangezien de cyclus van productie en distributie het grootste controlemechanisme vormde op de activiteiten van gewone mensen als arbeiders en consumenten.

Deze bestuurlijke elite kan garanderen dat de erfelijke praktijk van de aristocratische plutocratie niet wordt verstoord door wat anders een strijd zou zijn tussen gedecentraliseerde versus gecentraliseerde productiemethoden, een waarschijnlijke roulatie van elites en ongewenste politieke resultaten.

Conclusie

Het marxisme en het in het fascisme geïntegreerde poststructuralisme en de kritische theorie hebben de reikwijdte van de ontwerpen van het WEF enorm beïnvloed, zowel in het algemeen als in de micro-engineering van de gefabriceerde pandemie en het sociale kredietsysteem dat eruit voortvloeit, zoals we hebben uitgelegd in “Deplorable Until Proven compliant: Kafka, Social Credit, & Critical Theory”. Door het te beschrijven als een ‘4e industriële revolutie’ wordt de verwachting gewekt en versterkt dat, net als bij de eerste tot en met derde, dezelfde dynastieke plutocratische families aan de macht kunnen blijven.

In ons stuk “The Globalist Dilemma: How to Implement a 4th Industrial Revolution Without Power Losing”, hebben we uitgelegd dat historisch gezien revoluties in de productieve en technologische krachten tot grote sociale onrust hebben geleid, aangezien deze nieuwe productiekrachten nieuwe sociale klassen creëerden op basis van die krachten , met hun eigen politieke project om hun hervonden sociale macht te weerspiegelen.

Deze kwamen in conflict met de oude orde en leidden in het algemeen tot wat Pareto beschrijft als een rotatie (circulatie) van elites. Marx informeert ook over deze sociologische punten en beweert verder dat de samenleving door zijn wetenschap voor het eerst zelfbewust kan zijn van de wetenschap van de ontwikkeling van de geschiedenis als een reeks revoluties in de productiekrachten, en dat degenen die de samenleving onder controle hebben beheersen deze processen ook als een tovenaar die de krachten van de onderwereld echt heeft getemd.

Wat leden van de elite misschien goed begrijpen, wat het lopende conflict tussen de elites verklaart, is dat dezelfde technologieën die worden gebruikt om de bevolking te verminderen en de resterende som van de mensheid tot slaaf te maken, niet gebaseerd zijn op een wetenschappelijke of technologische noodzaak. In plaats daarvan, ondanks het gebruik van techno-industriële en rationalistische taal, die voortkomt uit wetenschappelijke tradities van de moderniteit, zijn de echte impulsen en doelen ‘slecht’. Het feit dat Mammon als een hooggeplaatste entiteit in het pantheon van boze goden nu voor het eerst in de bekende geschiedenis kan worden geroteerd, wat we hebben is een nieuw systeem van een grotere incarnatie van het kwaad uit de onderwereld, de tegenstander en zichzelf beschuldigen, signalerend aan religieuze gemeenschappen een proces beschreven in Openbaring.

Deze kunnen en zullen worden gebruikt totdat er nog maar één mens op de planeet over is, zoals uitgelegd in ‘Hebben de grote reset-technocraten hier echt over nagedacht? Evil: Between Depopulation & Neuralink’ , want er komt geen einde aan de eetlust die wordt opgeroepen. Het beheren van de overgang van de plutocratie naar een technocratie zonder haperingen is slechts een deel van de vereiste om deze stuklijst te laten zijn zoals geadverteerd. De nieuwe technologieën worden geïmplementeerd met een nieuw uitgedrukt kwaad, waarvan de logica niet beheersbaar zal zijn, en zorgt voor een ramp met de tovenaarsleerling.

The Sorcerer’s Apprentice’, from Disney’s ‘Fantasia’, 1940

Dit feit moet beter worden begrepen door andere lagen van de elite, dat hun eigen ondergang ook wordt beschreven in dit proces, ondanks dat ze de ‘stakeholders’ van Schwabs 4IR ‘Stakeholder Capitalism’ worden genoemd. In ons volgende hoofdstuk zullen we ons concentreren op het ‘fascisme van Klaus Schwab’, waarbij we kijken naar hoe bedrijfskunde en managementtheorie, ter voorbereiding op hun verhoopte volgende golf in sociale metamorfose na Milton Friedman, de essentie van het fascisme reconstrueerden.

Joaquin FLORES

Opgeleid op het gebied van IR en IPE aan de California State University Los Angeles; werkte eerder als handelsagent en organisator voor de SEIU-vakbond; heeft internationaal gepubliceerd over onderwerpen als geopolitiek, oorlog en diplomatie; fungeert als directeur van het in Belgrado gevestigde Center for Syncretic Studies en is hoofdredacteur bij Fort Russ News.

Dit is een vertaling van het originele artikel;

https://www.strategic-culture.org/news/2021/10/20/klaus-schwab-marx-sorcerer-with-powers-of-netherworld/

 

 


Deel onze artikelen en doorbreek de censuur
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Deel dit artikel!

Subscribe
Abonneren op
5 Reacties
oudste
nieuwste meest gestemd
Inline Feedbacks
Zie alle comments
CommonSenseTV
nl Dutch
X
5
0
Wat is uw reactie hierop?x
()
x