Oprecht Onafhankelijk Nieuws & Opinies

Gedachtes van een herdershond.

Gedachtes van een herdershond.

Mijn naam is Rommel, ik ben een ferme herdershond van een zeer respectabele leeftijd. Mijn vader was een Friese stabij en mijn moeder een Duitse herdershond. Als pup groeide ik op in het prachtige Friesland maar als jonge reu ben ik in mijn huidige woonomgeving terecht gekomen. Hoewel ik het hier erg mooi vind en de bossen wel kan waarderen, missen mijn huisgenote en ik toch het water. Ook op zonnige dagen zoals dit hebben we last van heimwee naar het water. Nu mag ik niet klagen als oude baas en lig ik best comfortabel hier in de achtertuin maar toch. Voorheen zouden mijn huisgenote en ik richting station zijn gewandeld en hadden we de eerste de beste trein richting Friesland genomen om daar dan een tijdje te verblijven. Of als er minder tijd was nam mijn huisgenote me ook wel eens mee naar het prachtige Sonsbeek park in Arnhem. Daar mocht ik dan altijd pootje baden in de watervallen en in de beekjes. Ook speelde ik daar veel met andere honden en de plaatselijke bewoners van het park en kon daarna uren liggen luieren in het gras terwijl mijn huisgenote naast mij lag te “mijmeren” zoals ze dat altijd noemt. Dat vond ik heerlijk maar sinds de laatste twee zomers zijn we samen nergens meer heen geweest. Mijn huisgenote zegt dat ze niet meer met de grote trein kan reizen omdat ze niet langer een stuiver wilt investeren in een bedrijf die haar beperkt in haar vrijheid en haar gezondheid ondermijnt. Nu ben ik maar een simpele hond en begrijp niet helemaal wat ze bedoeld maar ik denk dat ze doelt op die rare papieren of stoffen lapjes die mensen tegenwoordig opdoen. Naar mijn idee vind ik mensen maar rare wezens hoor, met hele rare mode ideeën. Ook denk ik dat die vreemde doekjes hetzelfde zijn als mijn riem en om u de waarheid te vertellen, ik heb ook een bloedhekel aan dat ding! Gelukkig hoefde ik hem vroeger nooit te dragen alleen vandaag de dag soms wel omdat ik niet meer zo goed hoor en zie en zo weet ik niet wat mijn huisgenote naar mij roept of seint in het drukke verkeer.

Goed dat gezegd hebbende moet u niet denken dat ik een ontevreden hond ben, hoor. Nee integendeel ik vind het met mijn hoogbejaarde leeftijd wel welletjes, maar ik vind het voor mijn omgeving zo sneu. Zo zie ik hoe mijn huisgenote al van alles heeft geprobeerd om mij mee naar het water te krijgen, zelfs zo’n enge kar! U weet wel, zo’n kar die achter een fiets ding gaat. Doodeng! Mij niet gezien. De frustratie is ondanks dat ik het wel best vind, bij mijn huisgenote erg groot. Ze is ook best veel boos en dat vind ik jammer maar ik begrijp het wel. Vorige week voelde ik me niet zo lekker ik had wat verkeerds gegeten maar had dit niet aan mijn huisgenote verteld en aangezien ze ook mijn cheffin is, wist ze vrij zeker dat er niets loos kon zijn met het eten wat voor mij bedoeld was. Dit was ook niet het geval maar ik had clandestien wat gepakt wat niet voor mij bedoeld was, zodoende. Afijn, mijn huisgenote was redelijk in paniek want ze was bang dat ze met mij net als vorig jaar naar die vreselijke dierenarts moest! De dierenarts wat ik een erg eng mens vind overigens, woont hier op ongeveer twintig minuten lopen vandaan. Vroeger deed ik dat makkelijk maar tegenwoordig is me dat net wat te ver. Mijn huisgenote weet dat en raakte in de stress omdat de herinnering en ervaring van vorig jaar zo akelig waren. Toen was ik namelijk echt ziek en ik viel telkens om zodat ik gedragen moest worden. Nu weeg ik zo’n 27 kg en dat is ongeveer de helft van het totale gewicht van mijn huisgenote dus u begrijpt dat ze mij slechts korte stukjes kon dragen en geen twintig minuten lang. Toen belde ze alle dierenartsen af of ze toevallig aan huis konden komen maar niemand was daartoe bereid met uitzondering van de praktijken die te druk waren om te komen. Toen belde ze de dierenambulance, nou die wilden wel komen voor € 80,-. Dat vond mijn huisgenote niet erg en was bereid om dat te betalen hoewel ik het wel heel veel munten vond die ook in botten omgezet zouden kunnen worden. Stelt u zich eens voor een berg met botten! Maar de dierenambulance was een optie echter, vertelde ze er wel bij dat de rit alleen voor mij bedoeld was. En toen begon ik dwars te liggen want ik wilde pertinent niet met die rare snuiters met hun rare lapjes voor hun mond mee in die rare enge bus zonder mijn huisgenote! Voor hetzelfde geld hadden ze me naar het asiel gebracht! Je weet het maar nooit en als ik dan aangifte had moeten doen op het politiebureau vanwege “hondnapping” had ik ze niet kunnen identificeren door die rare lapjes. Mijn huisgenote vroeg nog waar dat in hemelsnaam op sloeg en hoe ze dat dan precies voor zich zagen? Het antwoord was dat mijn huisgenote dan met de auto achter hen aan zou moeten rijden want dit was nu eenmaal het corona beleid. Ten eerste zo beet mijn huisgenote hun toe, indien ik een auto reed dan had ik jullie niet nodig en ten tweede laat ik mijn oude bange zieke hond (ik dus) niet alleen. Daarmee was de kous af, gelukkig maar, want ik vond het maar niks en dan om zo’n raar corona virus? Ik snap daar niets van, in mijn paspoort staat dat ik jaren geleden al prikjes kreeg voor corona. Maar die gekke mensen zijn allemaal hysterisch en doen net alsof het een nieuw iets is? Ik begrijp daar niets van, en ook niet dat die malle mensen in de rij zouden staan om prikjes te krijgen?!? Mij niet gezien, hoor. Maar om mijn verhaal af te ronden, ik ben uiteindelijk wel naar die enge dierenarts geweest want mijn huisgenote heeft uiteindelijk een privé chauffeur weten te regelen. Luxe hoor! Gelukkig maar dat ik nu zo fit als een hoentje ben en dat mijn huisgenote niet weer diezelfde zorgen heeft als vorig jaar. Dat scheelt al wel weer.

Zo lig ik dan in de tuin een beetje te luieren en na te denken. Wist u dat ik sinds kort een aantal nieuwe tuingenoten heb? Sinds lange tijd wonen er al een heleboel gevleugelde vrienden in de tuin waaronder een koppeltje Turkse tortelduifjes in de grote Koreaanse spar. Musjes in het zonnescherm, een houtduif, een aantal kool en pimpelmeesjes, een merel en in de winter een roodborstje. En natuurlijk de heer egel, alleen heeft hij geen veren maar stekels en als ik hem wil besnuffelen dan rolt hij zich op. Het is nogal een rare snuiter maar mijn huisgenote zegt dat ik hem maar het beste met rust kan laten en dat we hem moeten zien te houden als tuingenoot omdat hij de slakken verjaagd en of opeet. Zoals u leest is het al een redelijk drukke boel bij mij achter maar sinds kort zijn er een stel nieuwelingen komen wonen. Het gaat om in totaal vier eksters, een zwerm kauwtjes en twee grotere kraaien waarvan er een kraai een heel sneu geluid maakt. Af en toe kom ik de “zielige” kraai ook tegen op het veldje waar ik altijd ga wandelen. Nou vind ik al die diversiteit en inclusiviteit wel best hoor, begrijp me niet verkeerd ik ben een uiterst pluriforme hond. Doch er moet me wel iets van het hart, de “nieuwkomers” ook wel “medelanders” genoemd zijn wel een beetje luidruchtig. Ze krijsen de hele dag door en hun onverstaanbare gekwetter en gesnater maakt me ietwat nerveus. Ook zijn de vier eksters erg baldadig en zijn veelal uit op knokken. Dan word ik weer ruw uit mijn dutje gesnaterd en vliegen de veren om je heen want dan trappen ze weer amok met de kraaien. En ze stelen! Mijn huisgenote was al eerder ernstig verontrust geraakt toen het grote hoofd van de grootste oproerkraaier voor haar zolderraam verscheen en op zijn gemak aan het “inventariseren” was. En wat te denken over die arme Turkse torteltjes! Ze hadden niet lang geleden een prachtig nieuw nest gebouwd in de grote Koreaanse spar om daarin in alle rust en stilte hun eieren uit te broeden. Maar die rust werd gauw verstoord door de eksters die uiteindelijk na vele gevechten met de heer Tortel uitgelokt te hebben, het gehele nest hebben geplunderd! De arme tortels waren dagenlang in de war en mevrouw Tortel al helemaal. Nou heb ik dat allemaal aanschouwd en kan u zeggen dat ik daar wel een mening over heb, echter hoor ik mijn huisgenote vaak roepen dat je maar beter je mening voor je kunt houden omdat je al gauw de naam racist, fascist, xenofoob, homofoob en nog meer lelijks om je oren geslingerd krijgt. Nou ben ik maar een simpele oude hond en het zal mijn tijd allemaal wel duren, maar toch ik had mij op mijn oude dag wel ietsjes meer rust voorgesteld.

Nu is het bijna tijd voor mijn middagwandeling, als u mij toestaat dan ga ik nu mijn huisgenote maar eens opzoeken om haar op de hoogte te brengen van het tijdstip. Ze zal wel weer bezig zijn met allerlei politieke toestanden waarbij ze veel geïrriteerd is en als ik dan binnenkom word ze meestal wel weer vrolijk, zeker als ik er ook nog even bij kwispel. Het was fijn om even met u gesproken te hebben en indien u meer gedachtes van een oude herdershond wilt weten dan zal ik u met alle liefde op de hoogte houden en zo nu en dan eens laten weten hoe het ervoor staat met mij en mijn gevederde vrienden. Nog een fijne dag gewenst.

Poot,
Rommel de Hond

Deel dit artikel!

Subscribe
Abonneren op
guest
Mag uw echte naam zijn of een pseudoniem
Niet verplicht
12 Reacties
oudste
nieuwste meest gestemd
Inline Feedbacks
Zie alle comments
CommonSenseTV
nl Dutch
X
12
0
Wat is uw reactie hierop?x
()
x