Oprecht Onafhankelijk Nieuws & Opinies

cstv doneer
Voor vrijheid door waarheid
Search
Filters
Zoek in de titels
Zoek in de inhoud van artikelen

Gedachtes van een herdershond — Deel 2

Verspreid de vrijheid!

Gedachtes van een herdershond — Deel 2

Geachte lezers van dit uitmuntende platform,

Het is inmiddels al weer een tijdje geleden dat ik voor het laatst mijn gedachtes met u heb gewisseld. Laat mij zeggen dat ik onze bescheiden tête-à-tête heb gemist. De laatste weken is het weer nog guurder geworden dan dat het al was gedurende de “zomer”, en heb ik op een aantal zonnige dagen na veelal binnen moeten liggen. Door al dit binnenshuis vertoeven heb ik nagenoeg geen contact kunnen hebben met mijn gevederde vrienden in de tuin en de heer Egel heb ik ook al in geen tijden meer gezien. Vooral het gemis van de heer Egel valt mij zwaar daar ik nog voornemens was om hem een prettige winterslaap te wensen. En wat denkt u? Ik heb mijn poten nog niet gelicht en mijn tuin is al direct geïnfiltreerd door zo’n akelige rooie rot kat! Deze nagel aan mijn doodskist is een kwieke jonge rode kater met een veel te nieuwsgierige en ondernemende inborst. Zo heb ik al meerdere malen moeten aanschouwen hoe deze infiltrant via de schutting naar beneden klom om in mijn tuin amok te komen maken. U zult zich kunnen voorstellen dat ik des duivels ben, terwijl ik hier eenzaam achter het keukenraam noodgedwongen de annexatie van mijn grondgebied moet aanschouwen zit die rooie me gewoon aan te staren met die uitdagende kop van hem. Tot overmaat van ramp zit hij ook al op mijn looproute en werd ik laatst zomaar uit het niets vanonder een boom door deze brutale vlegel aangevallen! En denk maar niet dat mijn huisgenote iets deed aan mijn algehele malaise. Geen verdediging, bijstand, troost of iets van dien aard, neen niets van dit alles! Het enige wat mijn huisgenote wist te zeggen was dat uitgerekend IK mij maar moest aanpassen en de kat niet moest uitdagen maar moet zorgen dat we vriendjes worden. Integratie noemen ze dat dan. Nou ik ken dat zogenaamde integreren van de eksters en kraaien hier wat nou niet direct getuigd van een voor herhaling vatbaar succes. Helpen met integreren, hoe verzint ze het? Volgens mij is mijn huisgenote inmiddels ook QRankzinnig geworden dat schijnt te heersen momenteel en schijnt een nieuwe variant op krankzinnigheid te zijn. Pas op, hoor! Ik vermoed dat mensen ermee besmet kunnen raken op het moment dat ze een prikje hebben gehaald. En als mijn huisgenote inderdaad ook lijd aan qrankzinnigheid dan is het ook besmettelijk want ik weet dat ze geen prikjes heeft genomen. Hoe het ook zei, ik ben tot in het diepste van mijn ziel beledigd door haar en ik voel me erg eenzaam.

Dat gezegd hebbende kom ik meteen op mijn volgende onderwerp. Wist u namelijk dat eenzaamheid niet alleen bij honden voorkomt? Tot voor kort was ik in de veronderstelling van wel maar sinds vijfentwintig september jl. heb ik kunnen constateren dat ook mensen wel degelijk kunnen lijden aan deze vervelende aandoening. Ik noem eenzaamheid in deze context even een aandoening want ik denk dat het men namelijk wordt aangedaan! En wederom lijkt deze eenzaamheids-pandemie in verband te staan met Cojona of covid19 of het dwars-cov 2 virus. Misschien is het wel zo’n bijwerking van de prikjes waar je zoveel over hoort of misschien is het een bijwerking van dat vreemde pasje waar men het steeds over heeft. Hoe heet het ook alweer, qr-kaart of pas-papier of iets dergelijks? U weet vast wel wat ik bedoel. De directe oorzaak van eenzaamheid is ook niet zo van belang, het zijn meer de symptomen ervan wat het alles zo vervelend maakt en het lijkt wel alsof er niemand immuun voor kan zijn. En het allerergste vind ik dat er voor deze ernstige aandoening daadwerkelijk geen medicijn op de markt is in de vorm van een tabletje of een prikje. Wanneer men besmet is geraakt met eenzaamheid is er geen witte jas die uitkomst lijkt te kunnen bieden. Zorgwekkende situatie als u het mij vraagt en ik zie het steeds meer om me heen zoals ik al zei niet meer alleen bij hondjes maar steeds meer bij mensen. Mijn huisgenote zegt dat het aantal besmettingen alleen nog maar zal gaan oplopen de komende maanden met als piek de donkere dagen voor kerst. Persoonlijk ben ik bang dat ze gelijk heeft en sterker nog ik ben bang dat ze zelf ook al lichte symptomen vertoond. Want even tussen u en mij gezegd en gezwegen, ik zag haar laatst naar oude plaatjes van vroegere feestjes en etentjes en zo kijken. Tussen aanhalingstekens, waarbij ook nog een mooi portret van mijzelf in de kroeg voorbij kwam. Echter, toen ik ook even mee wilde kijken stopte ze gauw alle plaatjes weg en keek mij op een hele vreemde manier aan. Ze was zichtbaar door iets geraakt en gaf mij een aai over de bol waarna ze op de bank ging zitten en daar urenlang in volkomen stilte heeft gezeten. Vreemd toch? Soms maak ik me best zorgen.

Waar ik me nog meer zorgen over maak zijn de nieuwste chantage middelen die de laatste dagen tegen mij worden ingezet. U leest het goed, deze arme oude hond word gechanteerd! Staat u mij toe om het verhaal toe te lichten. Laatst was mijn huisgenote bezig met haar boekhouding en concludeerde dat mijn hondenbrokken enorm veel duurder waren geworden en ze had het over nog een aantal andere prijsverhogingen. Nou is mijn huisgenote nooit erg vrolijk als ze bezig is met dit soort zaken maar ditmaal was ze wel erg giftig. De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat dit misschien ook wel in mindere mate te maken had met het feit dat ik die dag een tikkeltje baldadig was en niet direct gehoor gaf aan haar geroep toen we aan het wandelen waren. Enfin, al met al kreeg ik de bedreiging naar mijn hoofd geslingerd dat als ik niet gauw wat schappelijker werd ik in het vervolg kon gaan solliciteren bij de GGD! Dan betaal je in het vervolg maar je eigen brokken! U leest het wederom goed, de GGD! Het geval wil namelijk dat mijn huisgenote kort voor dit incident in de krant had gelezen dat de GGD nu zelfs honden inzette in die enge prikbusjes van ze. De honden die dan voor de GGD in de prikbus werken hebben een hele bijzondere functie. De bedoeling is namelijk dat ze alle mensen die bang zijn voor het prikje troost bieden zodat ook mensen met prikangst zich toch laten prikken. De theorie daarachter is dat het aaien van dieren en in dit geval honden een kalmerend effect heeft. Sterker nog, slechts de aanwezigheid van een hond kan al in zoverre rust en troost bieden dat het gewenste geprikte resultaat rap bereikt wordt. Nu zie ik in die theorie op zich wel een kern van logica want honden zijn nu eenmaal fantastische wezens in ieder opzicht. Toch moet ik er niet aan denken om zelf te moeten werken en zeker niet voor die enge witte jassen die ik bij voorbaat al niet vertrouw. Die witte jassen met hun naalden zijn namelijk net dierenartsen en ik hoef u niet uit te leggen hoe ik over dergelijke lieden denk. Afgezien van mijn natuurlijke weerzin tegen prikkende mensen ben ik op mijn oude dag liever lui dan moe en heb de minste intentie om een carrière na te jagen in welke vorm dan ook. In het vervolg zal ik dus ervoor waken dat ik niet weer over de streef ga om verdere bedreigingen te voorkomen.

Dan tot slot een wat vrolijker bericht, wist u namelijk dat deze maand begon met misschien wel de belangrijkste dag van het jaar? Het was afgelopen maandag vier oktober namelijk dierendag! Op deze dag krijg ik altijd een kleine attentie dus u begrijpt dat ik mij ook dit jaar weer verheugde op deze uiterst belangrijke traditie. Dit jaar heb ik een megabone gekregen die ik inmiddels ook alweer op heb maar wel van heb genoten. De vierde is overigens niet de enige bijzondere dag van oktober. Vandaag is schijnbaar ook van belang want wist u dat het op negen oktober de dag van de wolf is? Persoonlijk had ik hier nog nooit van gehoord en ik heb ook werkelijk waar geen idee wat dit precies inhoud. Wat ik wel weet is dat mijn huisgenote wolven leuk vindt en ik ben bang dat ze nu het zonnetje schijnt het in haar hoofd gaat halen om met mij de bossen in te trekken om de wolven persoonlijk te feliciteren met hun speciale dag. Begrijp me niet verkeerd hoor, ook ik heb niets dan ontzag voor mijn voorvaders maar ben tevens van mening dat men ze het beste met rust moet laten. Vandaar ook dat ik het geen goed idee vind om ze persoonlijk te gaan feliciteren, straks komt het om wat voor reden dan ook tot een handgemeen omdat ze de bijgeleverde traktatie bijvoorbeeld niet lusten. Drie keer raden wie dan weer tussenbeide moet komen, en ik kan u zeggen dat ik best een pittige oude baas ben maar dat ik in een roedel vitale wolven toch mijn meerderen moet erkennen. Gelukkig hoor ik nu de postbode met de brievenbus klapperen en hoera ik ben gered! De nieuwste editie van de Andere krant is bezorgd en dat betekend dat mijn huisgenote vandaag met niets anders meer zal bezig zijn dan het lezen van de Andere krant en ik niet naar het bos hoef om wolvendag te vieren!

Goed lieve vrinden hiermee sluit ik dan ook af zodat ik gauw de krant aan mijn huisgenote kan presenteren en wil ik u tot slot nog even hartelijk danken voor uw aandacht. Het was mij weer een waargenoegen en hoop u gauw weer te mogen treffen.

Poot,
Rommel de Hond

Lees hier Deel I:

Gedachtes van een herdershond.


Verspreid de vrijheid!

Deel dit artikel!

Subscribe
Abonneren op
guest
Mag uw echte naam zijn of een pseudoniem
Niet verplicht
6 Reacties
oudste
nieuwste meest gestemd
Inline Feedbacks
Zie alle comments
CommonSenseTV
nl Dutch
X
6
0
Wat is uw reactie hierop?x
()
x