CommonSenseTV Get real!

Steun het échte nieuws!

Onze Facebook, Twitter en Telegram

De PCR-test

Alweer over de PCR test? Ja, alweer over de PCR test.

Want Mark Rutte begrijpt het nog steeds niet. “Niemand begrijpt dat”, volgens Mark.

Ik heb ernstig mijn twijfels of Mark het echt niet begrijpt. Het hele PCR verhaal is niet een Nederlands dingetje. Het niet beantwoorden van de kamervragen die Wybren van Haga keer op keer maar blijft stellen, blijkt erg veel verband te hebben met de opstelling van het European Center for Disease Prevention and Control (ECDC), die duidelijk stellen dat er geen publiek belang is op duidelijkheid.

Over de hele wereld wordt deze test gebruikt en het lijkt er dus meer op dat de PCR test een in het geheim, door het World Economic Forum (WEF) en/of de WHO, opgelegde methode is om de paniekknop op stand 12 te kunnen blijven houden en zodoende de angst-hypnose bij de mensen te kunnen blijven volhouden.

Over WEF en WHO, zie ook mijn column:

Hoe passen deze puzzelstukjes in elkaar?

 

De PCR test is een belangrijke schakel in de wereldwijde corona-hoax en de plandemie.

Ik kan niet anders dan concluderen dat het hele PCR gebeuren ook van tevoren nauwgezet gepland was. Gelukkig zijn alle serieuze wetenschappers het erover eens dat dit niet deugt. In Portugal heeft de rechter zich hier al over uitgesproken en gesteld dat de PCR test niet kan en niet mag gebruikt worden voor een diagnose. Laten we hopen dat vele andere rechters in andere landen deze wijze uitspraak gaan volgen. Als we de PCR test uit deze duistere plandemie kunnen onderuit halen, dan stort hun hele kaartenhuis in elkaar.

Daarom publiceren wij enkele passages over de PCR scam uit het proces verbaal van de Buitenparlementaire Onderzoeks Commissie met getuige-deskundige Dr. Peter Borger, moleculair bioloog.

Ik wil nu graag met u spreken over de PCR-test. Daarover bestaat veel misverstand.

Het coronavirus is een RNA-virus. Dat wil zeggen dat het erfelijke materiaal uit één streng bestaat. Dat

noemen we het RNA. DNA heeft twee strengen. De PCR-test is gebaseerd op het testen van DNA en

kan ook alleen maar DNA aantonen. Om met PCR het coronavirus aan te tonen, moet men eerst het

RNA omzetten in DNA. Dat omzetten gebeurt door Reverse Transcription. Dat is een proces waarbij

RNA wordt omgezet in DNA door het enzym dat de naam draagt reverse transcriptase.

Ik hecht eraan te benadrukken dat het van belang is dat we in ieder geval uitgaan van de juiste

terminologie en daaraan ook de juiste betekenis toekennen. Het valt mij op dat zelfs bij de overheid

(het Duitse ministerie van volksgezondheid) de RT-PCR-test wordt aangeduid als “real time PCR-test.”

Dat is verwarrend.

Ik heb u nu beschreven hoe het RNA wordt omgezet in DNA. Pas op dat moment is het molecuul

geschikt om de PCR te ondergaan. De term PCR staat voor polymerase chain reaction. Bij de PCR

wordt het molecuul, dat nu uit twee strengen bestaat, verhit tot boven 92 graden. Dat leidt ertoe dat

die twee strengen los van elkaar komen. Vervolgens laat men de temperatuur weer dalen en

behandelt men die strengen met een primer. Tijdens dat proces verdubbelt de losgekomen DNA

streng zich, waardoor er twee dubbele strengen ontstaan. Dit proces noemen we amplificeren ofwel

vermenigvuldigen. Dit proces kan men herhalen. In het zojuist beschreven stadium van het proces

heeft men dus van één DNA-molecuul twee DNA-moleculen gemaakt. Wanneer men de amplificatie

voortzet, leidt dat dus tot een exponentiële vermeerdering van de DNA-moleculen.

Het vermeerderingsproces kan men tot in het oneindige voortzetten. Er komen dan steeds meer van

dezelfde moleculen. Men kan dan dingen gaan zien die voor de diagnostiek geen

enkele relevantie hebben. Na dertig vermeerderingen (cycli) heeft men al een miljard moleculen.

Uit het bovenstaande begrijpt u dat de term PCR niet staat voor een methode van testen. PCR is een

methode om DNA te vermeerderen.

Nu wil ik met u praten over de PCR test zoals die nu wordt gebruikt bij het opsporen van het

coronavirus. Deze test werd voor het eerst beschreven in een wetenschappelijke publicatie in januari

  1. Dat was in Euro Surveillance volume 25, issue 3, op 23 januari 2020. Het was een artikel waaraan

was meegewerkt door het RIVM en acht andere internationale instituten, voornamelijk in West

Europese landen. Het artikel werd op 21 januari 2020 aangeboden aan het tijdschrift, het werd al op

22 januari goedgekeurd, en op 23 januari had het de status van erkende wetenschap. Met de

publicatie werd de PCR test erkend en werd dit de standaard voor de covid-19 detectie. Ik noem dat

opmerkelijk. Uit het artikel kan ik niet opmaken dat het artikel is peer reviewed. Ik ben zelf editor

geweest en ben bekend met het proces. Een peer review procedure duurt meestal weken tot

maanden. Een peer review binnen een week noem ik al extreem snel. Ik noem het trouwens ook

extreem snel dat de test toen al werd aangeboden door middel van deze publicatie, want er waren bij

mijn weten op dat moment wereldwijd zeer weinig doden. Ik heb de indruk dat het artikel niet is peer

reviewed, omdat er een groot aantal fouten in staat. Sommige van die fouten hadden niet mogen

voorkomen wanneer het artikel wordt peer reviewed door een moleculair bioloog die PCR expert is.

Wat die fouten zijn, zal ik u aanstonds uitleggen.

Nu u mij daarover doorvraagt, wil ik nog iets meer zeggen over dat artikel. Onder meer is auteur een

zeker Adam Meijer van het RIVM. Ik heb contact met hem gezocht teneinde hem een aantal vragen te

stellen, waarop ik ook antwoord kreeg. Maar toen ik hem vroeg of het artikel peer reviewed was,

verbrak hij het contact. Dit gebeurde per e-mail, het staat dus zwart op wit.

Medeauteur van het artikel is mevrouw Marion Koopmans van het Erasmus MC. Mijn conclusie is dat

mevrouw Koopmans of het artikel niet gelezen heeft, of er geen verstand van heeft. Er zitten in dat

artikel, ik zeg het nog maar eens, allemaal fouten die men niet verwacht.

Over het tijdschrift waarin het artikel is gepubliceerd, wil ik nog wel zeggen dat ik het tot voor kort niet

kende. Toen ik met het tijdschrift contact opnam, werd ik doorverwezen naar de European Center for

Disease Prevention and Control (ECDC). Dat is een instelling gelieerd aan de Europese Unie.

De ECDC weigerde te antwoorden op mijn vraag of het artikel was peer reviewed. Men mocht mij dat

niet vertellen, want “disclosure would undermine the purpose of scientific investigations.” Dit staat in

een e-mail die ik op 18 november 2020 van de ECDC ontving en waaruit ik u dit voorlees.

Verder staat er in de e-mail “disclosure would seriously undermine the decision making process of the

ECDC.” Tenslotte citeer ik nog uit de e-mail dat de ECDC “cannot identify that in this case there is an

overriding public interest in the disclosure (…).”

Ik heb mij over dit antwoord hooglijk verbaasd. De PCR-test wordt gebruikt als diagnose, met

verstrekkende gevolgen. Immers, wanneer iemand met de PCR-test positief wordt getest, moet hij in

quarantaine. Bij een diagnostische test is het van uitzonderlijk belang dat men weet dat die voor 100%

betrouwbaar is. Peer review is dan een eerste vereiste.

(……….)

Ik noem u onder meer Mario Ortiz, die naar mij bekend is, eerder hier door u is verhoord. In

die LinkedIn-groep kwam naar boven dat het RIVM de test had veranderd. Dat bleek bij nader

onderzoek ook inderdaad het geval te zijn geweest. Het werd ook bevestigd door een medewerker

van het RIVM, een zekere Koen Berends, een oud-collega van mij uit Groningen. Ik heb een brief van

hem met die strekking ook zelf gezien. De wijziging bestond hieruit dat men is gaan testen met één

gen, terwijl men voorheen testte met twee genen. Aldus werd de test aanzienlijk vereenvoudigd.

Bovendien heeft het RIVM het aantal cycli (dus de vermeerderingen) verhoogd tot een onverantwoord

hoog niveau. Het aantal vermeerderingen bedroeg eerst 30, en dit heeft men verhoogd naar 35. Deze

twee wijzigingen door het RIVM gaven blijk van zeer slechte wetenschapsbeoefening. Als men tijdens

een proces de methode verandert, heeft men geen vergelijkingsmateriaal meer. Ik dacht toen: “dit

kan niet waar zijn.”

(………)

Nadat ik mijn vragen en kritiek ten aanzien van de PCR-test op LinkedIn had gepost, werd ik van

LinkedIn verwijderd. Ik heb driemaal gevraagd om weer tot LinkedIn te worden toegelaten, maar dit

werd geweigerd. Ik ben dus in de ban gedaan, zit niet meer op LinkedIn. Vragend naar de motivatie

werd mij verteld dat ik had gehandeld in strijd met de interne regels van LinkedIn.

Ik werd dus wetenschappelijk gecensureerd.

 

Voor degenen die zich er volledig in willen verdiepen:

Hier het volledige proces verbaal van getuige-deskundige Dr. Peter Borger:

https://bpoc2020.nl/pdf/Peter%20Borger.pdf

 

Hier de link naar de wetenschappelijke publicatie van het PCR, door o.a. RIVM en Erasmus in januari 2020 bij Eurosurveillanse:

https://www.eurosurveillance.org/content/10.2807/1560-7917.ES.2020.25.3.2000045

En zie hier een intervieuw met Peter Borger bij Café Weltschmertz:

5 1 Stem
Artikelbeoordeling
Subscribe
Abonneren op
guest
Mag uw echte naam zijn of een pseudoniem
Niet verplicht
0 Reacties
Inline Feedbacks
Zie alle comments
CommonSenseTV
Dutch NL English EN French FR German DE Spanish ES
0
Wat is uw reactie hierop?x
()
x